Her ne kadar temasından çok tatmin edici bulmasam da yeni, hoş blogumu tanımayanlar için yeniden takdim ediyorum. İki yoldan da beni takip edebilirsiniz. Nyks hep kalbimizdesin. Buyurun Eylül Cephesine bir de şu beyaz sayfanın pembemsi penceresinden bakın. Saygılar.
Staj Mtaj boş işler bunlar. Kendi dükkanımı açıcam. Sana renk, sana poster, sana da kod satıcam. Birsürü kiracım olucak. Bir sürü flaşçım, kodcum olucak. Flaşörler patlıycak, kotçularımın üstünde. Kottan kırmızı halı yaptırıcam. Sonra Alaaddini alıp onunla uçucam. Altından sarayıma gidip, kocaman yumuşacık yatağımda Moya dinleyip güzel rüyalar göreceğiz.
Cuma sendromum var benim. Pazartesiyi aşan nadir insanlardanım ben. Pazartesi, Pazar gibi mübarektir benim için. Pazar ise yıldızım.
İnsan oldum.
Hergün bambaşka bir ilhamla doğuyor güneş. bugünkü gibi yakalayabildiğimizdeyse yepyeni fikirlerle geliyor.
Güzel sakin bir kahvaltının ardından sessiz sabahın içine doğru yol alıyoruz. Saat de daha erkenmiş, yarım saat var. Silgi almalısın önce. Biraz oyalanırız belki.
Ah haftalardır sessizce beklediğimiz an geliyor. Bu günü merak ediyordum ben de. Görüşürüz.
//Çok sıcak bir selamlamaydı. Bir ayın iki yüzü gibisin tek tarafı karanlık buz gibi öteki tarafı hergün yalancı parlaklığıyla ışıldıyor. 6 saat önce çok normaldin halbuki. Aman tanrım şu harekete de bak! Sanırım Lisedeyim. Gerdanını daha bir kırsaydın belki anlamamışımdır. O küçük gülümsemeyi de kaçırmadım. Benim hayatımı boyamana izin vermedim diye mi sinirlisin, hayatıma karışmanı engellediğim için. I-ıh belki de kendi hayatını benim gibi yaşayamadığın içindir. Milyonlarca şeyin mutluluğunu bozmasına izin verdiğin için.(tomedusa)//
Tüm bunlar olmadan önce insanlara söylemek istediğim birsürü şey vardı. Bir küçük kıza öğüt verecektim. bir köşede hazır,haftalardır duruyor. Belki kendimi de anlatıcaktım. Sonra en başından beri anlamayacak kadar | | içinde yaşadığınızı farkettim.
Vazgeçtim. Çünkü uzatmak istemiyorum. Dramayla hayatımı yoramam. Böylelikle ben hayatımı yaşarken belki siz de benden konuşursunuz. Birkaç saatiniz de böyle geçiverir.
Belki köşedeki yazımı birgün canım çeker yayınlarım ama konuşmayacağım, karşılık vermeyeceğim. sanırım bu ilk ve son olacak. Liseden mezun olduğunuzda, İnsanlara sıfatlar takmayı bıraktığınızda. Bir gün gerçekten hayatı öğrendiğinizde konuşur, eski günleri anarız. Hissettiğimizi yaşarız.
Açlıktan ölmezsem eğer bu hissettiklerimin geçmesini istiyorum.
Hiçbirşey yiyemiyorum. Aç da değilim tam 22 saattir hiçbirşey yemedim.
İlk defa böyle oluyor. Garip titreşimler hisediyorum ondan olsa gerek. Başka nasıl anlatırım bilemiyorum.
çok yakında tembersep geliyor. Burada geçirdiğiniz güzel günleri unutmamanızı diliyorum.
buralardan gitmek istiyorum. Yabancıyım buralara. üstelik yatağım nefes alıyor, korkuyorum… Sanırım bu odada beni bir o görmek istiyor. Melikeyle odaya çıkmak ne kadar doğru olacak bilemiyorum Ayta ile Seçil de var. Ama en azından bana inanan insanlarla beraber olacağım. Hep yanımda olanlarla. Gerçek arkadaşlarımla.
no, there’s no reason to hide
we all know you’ve got pain
we all know you’ve got pride
i really love your pride
you know feel proud to be so selfish
i really mean to bring you down
