ölmek ya da ölmemek
Açlıktan ölmezsem eğer bu hissettiklerimin geçmesini istiyorum.
Hiçbirşey yiyemiyorum. Aç da değilim tam 22 saattir hiçbirşey yemedim.
İlk defa böyle oluyor. Garip titreşimler hisediyorum ondan olsa gerek. Başka nasıl anlatırım bilemiyorum.
Sep^sep
çok yakında tembersep geliyor. Burada geçirdiğiniz güzel günleri unutmamanızı diliyorum.
Nefesimi tuttum.
buralardan gitmek istiyorum. Yabancıyım buralara. üstelik yatağım nefes alıyor, korkuyorum… Sanırım bu odada beni bir o görmek istiyor. Melikeyle odaya çıkmak ne kadar doğru olacak bilemiyorum Ayta ile Seçil de var. Ama en azından bana inanan insanlarla beraber olacağım. Hep yanımda olanlarla. Gerçek arkadaşlarımla.
my love, i want to be myself
no, there’s no reason to hide
we all know you’ve got pain
we all know you’ve got pride
i really love your pride
you know feel proud to be so selfish
i really mean to bring you down
uykumun ağırlığıyla y/karışıyorum.
1.48 lik bir zaman kaybı daha büyük anahtarlara ve başka açıdan kanatlanmalara neden olabiliyor. kanatlanıp, kanatlarını koparmadan ben,kaçmalısın.
kafeine ihtiycaım var kahvesi olan?
breathe me.
Korumalı: yeah, well… I think it will be OK.
Kalıcı Bağlantı Yorumları görüntülemek için parolanızı girin
Le Petit
Her blood coursed through my veins sweeter than life itself. And as it did, Lestat’s words made sense to me. I knew peace only when I killed and when I heard her heart in that terrible rhythm, I knew again what peace could be.
prince…
Tanıştırayım bu da bizim Kreacher
bizim oralarda bir kız var yoksa cadı mı demeliydim. Kendilerine tahsis edilmiş kocaman bir odası ve banyosu tabiri caizse bir “kat”ı var. Ama gözü doymaz ki bizimkinin ilginçtir bizimki. Bizim banyoyu kullanır kendileri. Ya da yemek mi yiyiyoruz herkesinkinin tadına bakmadan kendininkine başlamaz, kendisininkinden de tattırmaz. Böyle ilginçtir bu yaratık.
Ve işte gelelim asıl meseleye. Eve geliyorum okulda bulamadığım bir eşyamı arıyorum. Hay allahım yok yokk!! nerede bu? Kulağıma bir ses fısıldıyor… Aşağı in Eylül eminim oradadır. Parmklarımın ucunda aşağı iniyorum. Çünkü merdivenler ses çıkarıyor, duyarsa bağırıp çağırıp beni aşağı indirmeyeceğini biliyorum.
Parmaklarımın ucunda odaya ulaşınca ışıkları açıp aramaya koyuluyorum ne arıyorsam. Ve evet orada çıkıyor. Amanın o da ne !? ee bu da benim . Aaa buunu haftalarca aramıştım ben…. diye sürüp gidiyor…
Kız herşeyi sahipleniyor. Mübarek Kreacher olmuş herşeyi odasına götürüyor. Geçenlerde bir tacım vardır benim zaten sadece 1 tane onu gördüm aldım kafama taktım dolaşıyorum evin içinde. O beniiiiiiiiiiiiiiiiimmm!! diye gürlemes mi. Hadi ordan benim bu dedim. Ve ilk defa banakarşılık veremedi, gıkını çıkaramadı. çok mutlu oldum ne kadar mutlu oldum tahmin bile edemezsiniz(genelde böyle birşeyle karşılaşmıyorum çünkü).
